woensdag 7 november 2012

Na Sandy en de campagne: the best is yet to come



Obama doet het weer:  in zijn overwinningsspeech roept hij op tot eenheid. Constructieve communicatie in tijden  van enorme uitdagingen, economische crisis, klimaatcrisis, dreigende chaos in 2013. Na de vuile campagne de propere samenwerking voorstellen, dat is lef hebben. Hoe flexibel is het brein van een republikein? Alweer verloren. Romney heeft het sportief en voornaam toegegeven. Wat hij in zijn korte, officieel onvoorbereide, speech vertelde was wel heel bijzonder. Toen ik deze morgen, 7 november 2012, in de file rond 7 uur Mitt Romney hoorde zeggen dat Ann en hij zullen bidden voor het succes en de gezondheid van Obama en zijn gezin…  verslikte ik me in mijn smoothie daar aan de Kennedytunnel. Kennedy dus. Snappen wij Europeanen dat dan niet? Eerst sta je in de boksring en probeer je elkaar verrot te slaan. De scheidsrechter geeft ‘niet thuis’ dus je mag alle reglementen aan je laars te lappen. En het is een lange en bloedige match. De jongste en slimste bokser wint. De 65-jarige Mitt knock-out.
The best is yet to come, zo kan je het half volle glas gaan bekijken. Sandy maakte het helemaal duidelijk. Een land dat economisch, militair en  politiek aan de top van de wereld staat, heeft een  energievoorziening en een woonstandaard die niet deugt.  Het kan dus veel beter. Na het puin ruimen van de fysieke storm Sandy en van de politieke storm van de vuile campagne, zullen de Amerikanen zoals destijds de Japanners na Hiroshima, de rug rechten en nog harder werken. Hopelijk heeft Sandy solidariteit helpen herontdekken, en moet er geen storm meer aan te pas komen om zonder nadenken een kind uit een brand te redden, of het nu zwart, blank of mormoons is. Mochten ze dat nu eens allemaal begrijpen, winnaars en verliezers, de miljardenkost van Sandy en de boksmatch zouden nog goed besteed leergeld zijn. Constructief denken en doen: letterlijk alles opnieuw opbouwen. Elke dag: fysiek en mentaal opbouwen. Laten we daar op hopen. Yes we hope. Natuurlijk harder werken en hopelijk slimmer samenwerken.

Tip:  leer constructief taalgebruik aan en je zal je beter voelen. Je zal ook meer impact hebben op je toehoorder(s). Een voorbeeld: als je jezelf betrapt op een gedachte ‘niet gemakkelijk, dat zal niet lukken, vorige keren lukte het ook al niet’, herformuleer het op een constructieve manier, toekomst –en actiegericht dus. ‘Moeilijk gaat ook, we blijven proberen tot het lukt’. Herken je dit? Mensen die veel klagen, negatief taalgebruik hanteren, zuigen je energie weg. Het alternatief is constructief. Dat geeft energie en motivatie. Ons brein doet daar iets positievers mee dan wanneer je blijft hangen bij wat er allemaal mis kan gaan.  Sceptici mogen blijven negatief denken. Er is intussen voldoende wetenschappelijk bewijs dat het wel degelijk werkt. Meer weten? Korte ...