Meer of minder vrouwen voor de klas? Kennen of Kunnen? Te weinig kandidaat-leerkrachten. Burnout in het onderwijs...'Hautekiet maakt school' op Radio één trekt alle registers open over het onderwijs van de toekomst. En over de toekomst van het onderwijs. Vandaag ging het over het profiel van de leraar/lerares, van de toekomst. Dat gaf pittige reacties op de website van radio één (50 mensen kropen in hun pen). Wil je de discussie nalezen? Pedagogen, leraren, beleidsmakers, directeurs, managers: het is interessante lectuur. Snel en oprecht geschreven, en zo rijk aan ideeën.
In het vorige blogstukje had ik het over doseren en beter presteren. Vandaag krijgt burnout in het onderwijs veel aandacht. Gemotiveerde leraren die jaren overdoseren, alles geven en meer dan dat, worden soms het slachtoffer van hun eigen ijver, en branden letterlijk op. Ik geloof heel sterk in het feit dat drie acties dringend nodig zijn om burnout in de toekomst te vermijden, het aantal slachtoffers radicaal te verminderen, en naast het onderwijs en de zorgsector ook in alle sectoren burnout voor te zijn. Talent aan boord houden of terughalen is onze verdomde plicht. Onze fiere Vlaamse leeuw in het onderwijs is even van de wijs, we zijn op zoek naar het nieuwe onderwijzen, nu we het nieuwe werken net ontdekt hebben. Drie acties.
| Gary Kaspariov met een quote die je kan lezen als je inzoomt |
1. In iedere opleiding waar leiding geven als vaardigheid in zit - leraren, managers, ordediensten - een portie 'zelfmanagement' en coachingvaardigheden voorzien
2. Iedere vandaag actieve leidinggevende, leraar, manager, een bijscholing (workshop, retraite, kennisbad, wat het ook moge zijn), over zelfmanagement en coachingvaardigheden aanbieden. Vrije deelname, je zal zien hoeveel er zich inschrijven - afhankelijk van de bedrijfscultuur natuurlijk -
3. Iedere manager en directeur - bedrijf, overheid, school - helpen om een omgeving te scheppen waar mensen zich 'durven' uitspreken, waar iedereen open communiceert (roddel, jalouzie: het is des mensen). Zorg voor een context waar een gezonde teamspirit heerst, waar degenen die het tijdelijk moeilijk hebben gesteund worden. Dan wordt een zwak moment inderdaad tijdelijk, terwijl nu meer en meer mensen 'voor altijd' afhaken (zie het blog stukje over depressie eind vorig jaar).
Stel dat mensen met een potentiële burnout zichzelf niet langer als 'zwak' zouden zien, hoeveel zouden er zich outen? Ik gok op 30 %. Dat zal vroeg of laat blijken.
Hoe doorbreek je die neerwaartse spiraal? Hoe halen we die talenten terug aan boord? Waarom is zelfmanagement en coaching zo belangrijk? Advies aan Pascal Smet: zet de drie acties simultaan op de sporen. Een paar argumenten waarom.
Door coachend les te geven, coachend leiding te geven, leg je meer autonomie, creativiteit, voldoening en plezier bij de leerling, de student of de medewerker. Ex cathedra lesgeven of eisend leiding geven: dat was normaal de vorige eeuw, dat wordt moeilijk houdbaar in 2013, en wordt in de toekomst compleet belachelijk en ineffectief. De kinderen van vandaag verwachten andere leraren, de werkkrachten van de toekomst een andere stijl van leiding geven. Te mooi om waar te zijn zeggen sceptici. Sceptici spelen hun rol, maar bouwen zelden toekomst. Hoe je de leiding houdt, respect behoudt, motivatie prikkelt, prestatiedrang en prestatie verhoogt: dat kan je leren. Twijfels? Neem gerust contact. Ik wens je een fijne werkdag of rustdag - wie weet wanneer je dit leest -, met lichtheid, humor, plezier en constructieve gesprekken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten