Is de NVA bang voor verandering? Dat zeggen sommige journalisten. Het onderwijs dat Vlaanderen een internationale status van 'ontwikkeld land' geeft ligt onder vuur. Zwaar geschut. Op alle fronten. Excuseer mij deze oorlogsmetaforen. Meer dan 30 % van het lerarenkorps zou met een potentiële burn-out rondlopen. Een paar procent zit al thuis. 'Ziek, overwerkt, oververmoeid...' Intussen kibbelen politici over iets waar zij weinig voeling mee hebben. Het zijn vooral advocaten en vrije beroepers die in de federale politiek stappen. Zoekt u even mee naar pedagogen, psychologen, opvoeders of docenten in het landschap. Ha, gevonden! Rik Torfs. Oeps, neen, die is net vertrokken uit de politiek, en staat nu aan het hoofd van K.U.Leuven. Onderwijs op topniveau. Fini spelprogramma's. Fini parlement, alsof er een verschil zou zijn tussen die twee. De integere Jef Tavernier was een leraar in het secundair onderwijs en schopte het even tot minister. Een uitzondering. Hij verliet ontgoocheld zijn eigen partij Groen! in 2010. Fini Jef in de politiek.
Het onderwijs is de achilleshiel van de samenleving. En die achillespees is ziek, ontstoken. Ons 'ontwikkeld land' zit met een ouderwetse structuur, verzuild ook, nog in de vorige eeuw wat betreft pedagogische aanpak. Nederland rent ons voorbij, de Scandinavische landen zetten alles op alles om de kwaliteit in hun onderwijs op te krikken. Het gaat zo ver dat in Finland ook kleuterleiders een universitaire opleiding krijgen. Zo lang onze (politieke) leiders zelfgenoegzaam blijven denken dat wij een 'goede naam hebben' met ons onderwijssysteem, en blind zijn voor het feit dat wij een 'goede naam hadden', blijven we ouderwets onderwijs aanbieden. En maar klagen dat leerlingen schoolmoe worden, zich niet interesseren, zich niet concentreren.
 |
| Met z'n allen nog een lange weg te gaan |
Pascal Smet heeft er in zijn bevlogen stijl een 'plan Smet' van gemaakt. Inhoudelijk zitten er zinvolle dingen in, gedragen door een brede laag werkgevers, sommige vakbonden, sommige middenveld groepen, sommige pers... Waarom krijgt hij dan niet méér mensen achter zich? Mijn bescheiden mening is heel simpel: zijn persoonlijkheid. Hij wil liever zelf scoren dan assists geven, het is zieliger dan Don Quichotte die tegen windmolens vocht. Smet maakt rond een mogelijk degelijke inhoud zelf zoveel wind, zaait die luid en kwistig in het rond, en oogst storm. In het oog van de storm is het stil, en daar zit hij nu. Het zijn Peeters, De Wever en Tobback die nu in het licht van de verkiezingen van 2014 elegante oplossingen gaan bedenken om iedereen een koekje te geven. De grote hervorming die het Vlaams onderwijs nodig heeft, is geen spek voor de bek van politici met verkiezingsagenda's. Dus zijn het koekjes of borrelnootjes. Voor De Wever een proteïnenshake graag.
Het zijn de pedagogen en psychologen van de verschillende universiteiten en hogescholen die met 2020 voor ogen, onze jeugd op een hedendaagse manier moeten helpen om zich voor te bereiden op de complexe wereld waarin zij later tientallen verschillende jobs zullen uitvoeren, met of zonder diploma. Diezelfde groep experten kan zich meteen buigen over de jobinhoud van de leraar en de vorm van lesgeven in de toekomst. De leerkrachten van vandaag, meer en meer vrouwen, hebben al lang het respect en de status verloren die zij vroeger hadden op basis van hun functie: 'wijsheid en kennis overbrengen naar de volgende generatie'. Belangrijke job. Aanzien, waardering, ontzag zelfs. Voorbij? Of kan de slinger terugkeren?
Leerlingen, ouders, politici: koester je leermeesters. Leerkracht, begrijp je publiek: zij zappen sneller dan jij, denken sneller, zijn sneller verveeld. Als coach en trainer leer ik ook van mijn klanten, en als ik hen dat zeg zijn ze verwonderd, vinden het wat vreemd... maar ik méén dat ook, en eens zij wennen aan het idee dat we van elkaar leren, leren ze sneller. Leerkrachten kunnen dit ook.
Even een warme oproep van uw blogschrijver die vaak in scholen spreekt voor ouders: leerlingen en leraren eerst. Betrek de VSK, Vlaamse Scholieren Koepel, in het debat. Betrek alle belangengroepen van leerkrachten en directies in het debat. Onderwijsdeskundigen, ouderverenigingen en visionairs zoals Jef Staes het beschrijft in 'Ik was een schaap' : met z'n allen op een internetform, in een dropbox, op Googledocs, en dan in een plenaire vergadering. Leren van elkaar. Constructief denken en handelen. Talent en passie mogen kansen krijgen in een nieuw onderwijslandschap. De concepten liggen al lang klaar. Als de storm over is en de koek(jes) verdeeld kan er weer gebouwd worden. Aan alle Vlamingen: harde werkers waren we al in het verleden en tot op vandaag, leer in de toekomst onze kinderen slimmer werken: ontgin talent en stimuleer passie.
Ik kijk uit op jouw reactie op dit artikel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten