Het eerste uur legden wij met z'n allen 20 kilometer af, op hobbelige onverharde wegen. Dames al redelijk diep gegaan. Gelukkig was het niet te warm, zo'n comfortabele 37 graden Celcius, en dat terwijl het stof opsteeg op een niveau dat Parijs - Roubaix een gezondheidswandeling is. Na 40 kilometer was het eindelijk lunchtijd, op een klein boerderijtje waar de tuin mooier en cleaner was dan het gebouw. Palen met golfplaten er op, onverharde bodem binnen en buiten. Stel je voor hoe het in het regenseizoen zou zijn. Enfin, wij blij met het lekkere slaatje en de dagelijkse portie tonijn uit blik. Heerlijk, vooral in de schaduw van de bomen terwijl wij 'date' spuiten om de muggen af te houden. Die plaatselijke muggen smaken trouwens prima, aan proteïnen geen gebrek!
Wij zagen vandaag alweer ontzettend mooie natuur, fietsend tussen vulkanen, lichte hellingen, zware keien, waardoor alweer wat averij... Ondergetekende ging letterlijk ten gronde en de ribben voelen nog een beetje pijnlijk, maar dat is makkelijk te relativeren.
Hier is een fantastische ambiance aan het ontstaan tussen de deelnemers, waarbij er eentje wel extra aandacht verdient, maar morgen meer daarover. Zij is diabetes patiënt en fietst hier mee in de kopgroep of net er achter. Ik hoop morgen een kort interview te kunnen delen met jullie, maar intussen is het duidelijk: veel deelnemers schreven zich vandaag in voor de volgende Vredeseilanden Classsic in Sulawesie - of all places ! - Wij zitten nu op restaurant in de grote stad Leon, waar een Vlaamse en een Nederlandse dame de 'Via Via' uitbaten. Heerlijke stoverij met frieten. Pardon? In Nicaragua ? Ja dus, Belgische frieten en Californische wijn in dit land. Live muziek, authentiek en straf gebracht. Hmmmm.
Ondertussen is het amper 28 graden Celcius om 20.30 u en zijn we zeer tevreden, moe en goed gevoed, met blij gemoed. Nog een paar dagen genieten. Hasta Manana, want intussen is hier een live band vertrokken voor een pittig avondje echte salsa en dies meer.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten